Produkt dodany do koszyka

Who said that?

“We are just an advanced breed of monkeys on a minor planet of a very average star. But we can understand the Universe. That makes us something very special.”

 

Autor tych słów był brytyjskim fizykiem teoretycznym oraz kosmologiem, a także profesorem matematyki i fizyki teoretycznej na Uniwersytecie w Cambridge. W ciągu swojej kariery naukowej zajmował się głównie czarnymi dziurami i grawitacją kwantową. Został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego i Medalem Wolności – najwyższym odznaczeniem cywilnym w Stanach Zjednoczonych.

 

Urodził się w Oksfordzie w 1942 roku. Jego ojciec był biologiem specjalizującym się w medycynie tropikalnej, zaś matka - sekretarką w instytucie badań medycznych. Miał dwie siostry i adoptowanego brata. Egzamin kończący edukację podstawową zdał rok wcześniej od swoich rówieśników. W wieku zaledwie 16 lat, z pomocą swojego matematyka, ze starych części zegara i fragmentów telefonu skonstruował swój własny komputer. Choć we wcześniejszych latach mówiono na niego “Einstein”, podczas studiów zyskał opinię ryzykanta i niezbyt pracowitego studenta.

 

W 1963 r. zostało u niego zdiagnozowane stwardnienie zanikowe boczne – choroba powoli postępująca i nieuleczalna, która powoduje utratę przez mózg kontroli nad pracą mięśni. Lekarze przewidywali, że przeżyje on najwyżej dwa lata. Początkowo wpadł w depresję, ale nieustanne wsparcie ze strony jego partnerki oraz uczelnianych wykładowców sprawiło, że choć choroba odebrała mu władzę nad mięśniami oraz głos, nigdy się nie poddał. Najpierw porozumiewał się poprzez unoszenie brwi na różną wysokość, w ten sposób wskazując odpowiednie litery na tablicy; w późniejszych latach, dzięki rozwojowi nowych technologii, mógł ruchem policzka wskazywać kolejne wyrazy wyświetlane na ekranie jego komputera. Z chorobą walczył przez ponad 50 lat, publikując w tym czasie liczne eseje zdobywające wyróżnienia oraz pracując nad wieloma przełomowymi teoriami z dziedziny fizyki i mechaniki kwantowej.

 

Dokonał odkryć związanych z czarnymi dziurami, Wielkim Wybuchem oraz historią wszechświata, a także napisał książkę pt. “Krótka historia czasu”. To dzięki niemu wiemy na przykład, że czarne dziury to normalne zjawisko występujące we wszechświecie, a także że wszechświat może nie mieć początku ani końca – po prostu istnieje.

 

Zmarł w 2018 roku, a jego prochy spoczęły w Opactwie Westminsterskim obok grobów Izaaka Newtona i Karola Darwina.

 

O kim mowa?

 

Stephen Hawking.StarChild

 


 

 

"When one door closes, another opens; but we often look so long and so regretfully upon the closed door that we do not see the one which has opened for us."

 

Autor tych słów to szkocki naukowiec, wynalazca, innowator i nauczyciel osób niesłyszących. Jego największym osiągnięciem było wynalezienie i opatentowanie jednego z najważniejszych wynalazków z dziedziny telekomunikacji.


Urodził się w 1847 roku w stolicy Szkocji, Edynburgu. Miał dwóch braci, którzy umarli na gruźlicę w stosunkowo młodym wieku. Jego matka była portrecistką cierpiącą na postępującą głuchotę, a ojciec – fonetyk – uczył głuchych elokucji, czyli poprawnej dykcji i wymowy. Miało to duży wpływ na późniejsze wybory ich syna – w dorosłym wieku sam zaczął nauczać niesłyszących.

Pierwsze nauki pobierał w domu, a w późniejszych latach uczęszczał do szkoły, której jednak nie ukończył. W 1870 roku wraz z rodziną przeprowadził się do Kanady na rehabilitację po zapaleniu płuc, ale już rok później wyjechał do Bostonu, by nauczać w tamtejszej szkole dla głuchych. W 1872 roku otwarł School of Vocal Physiology and Mechanics of Speech (Szkoła Fizjologii Wokalnej i Mechaniki Mowy), która przyciągnęła wielu uczniów. Kiedy miał 30 lat, wziął ślub z jedną ze swoich byłych uczennic, z którą później miał czwórkę dzieci.


Jego pierwszym wynalazkiem było urządzenie do oddzielania plew od ziarna, ale najpopularniejszą rzeczą, którą wynalazł, był z pewnością telefon. Pierwsza wiadomość, którą przesłał za jego pomocą, była skierowana do jego asystenta i brzmiała: Mr. Watson – come here – I want to see you. ("Panie Watson proszę tu przyjść potrzebuję pana”.)


Oprócz tego, że był pasjonatem dźwięku i wszystkiego, co z nim związane, interesował się też lotnictwem. Założył grupę entuzjastów, których największym sukcesem był trwający 40 sekund lot prymitywnym samolotem Silver Dart, podczas którego maszyna pokonała 800 metrów.


Zmarł w wieku siedemdziesięciu pięciu lat w wyniku problemów związanych z cukrzycą, pozostawiając po sobie dziedzictwo w postaci wielu użytecznych wynalazków.

 


O kim mowa?

 

Alexander Graham Bell

 


 

Tell me and I forget, teach me and I may remember, involve me and I learn.”

 

Autor tych słów był amerykańskim politykiem, dyplomatą, wynalazcą i filozofem. Wchodził w skład Komitetu Pięciu, którego członkowie byli autorami Deklaracji Niepodległości Stanów Zjednoczonych. Jako sygnatariusz Deklaracji był jednym z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych (Founding Fathers of the United States).

Urodził się w 1706 roku w Bostonie w wielodzietnej rodzinie. Jego ojciec był wytwórcą mydła i świec, natomiast matka zajmowała się domem. Jako dwunastoletni chłopiec rozpoczął praktykę w zakładzie drukarskim jednego ze swoich braci, a pięć lat później, po tym jak wdał się z nim w kłótnię, uciekł do Filadelfii. Rozpoczął tam pracę jako drukarz. W 1729 roku zaczął wydawać The Pennsylvania Gazette, a w latach 1732-1757 publikował coroczny Almanach biednego Ryszarda. Publikacje te przyniosły mu niemały dochód oraz sławę. Pomimo tego, że edukację szkolną zakończył w wieku dziesięciu lat, był człowiekiem o rozległej wiedzy, którą zdobył samodzielnie. Władał czterema językami.

Gdy pracował jako drukarz, brał czynny udział w życiu miasta – na jego wniosek utworzono m.in. szpital, bibliotekę, zakład ubezpieczeń. Chciał także założyć instytucję dla uzdolnionej młodzieży. To dzięki niemu w 1751 roku otwarto the Academy of Pennsylvania, czyli dzisiejszy Uniwersytet Pensylwanii.

Wśród jego wynalazków znajdują się: płetwy do nurkowania, okulary dwuogniskowe i harmonika szklana, jednak żadnego z nich nie opatentował. Ponadto znany jest z przeprowadzenia słynnego eksperymentu z latawcem, będącego punktem zwrotnym w badaniach nad elektrycznością.

Zmarł w Pensylwanii w 1790 roku. Obecnie jego podobiznę można znaleźć na banknocie studolarowym. Choć niewiele osób o tym wie, to właśnie on powiedział: In this world nothing can be said to be certain, except death and taxes, czyli: „Na tym świecie pewne są tylko śmierć i podatki”.

 

O kim mowa?

BenFranklinDuplessis

 


 

"You must never be fearful about what you are doing when it is right."

 

Autorka tych słów była afroamerykańską działaczką na rzecz praw człowieka. Stała się jednym z symboli walki z segregacją rasową. Została uhonorowana między innymi Prezydenckim Medalem Wolności i Złotym Medalem Kongresu Stanów Zjednoczonych.

Urodziła się w Alabamie w 1913 roku. Jej matka była nauczycielką, a ojciec stolarzem. Kiedy rodzice się rozstali, zamieszkała z matką niedaleko stolicy stanu – Montgomery. Gdy zachorowała jej babcia, a potem mama, przerwała naukę w szkole średniej, aby się nimi opiekować. W 1932 roku wyszła za mąż i wkrótce, dzięki pomocy męża, dokończyła edukację. W tamtym czasie było to niemałym osiągnięciem, gdyż jedynie 7% Afroamerykanów mogło poszczycić się dyplomem ukończenia szkoły średniej.

Gdy 1 grudnia 1955 roku wracała z pracy zatłoczonym miejskim autobusem, kierowca polecił jej i trzem innym czarnoskórym osobom, aby ustąpiły miejsca białym pasażerom. Nie zgodziła się i w konsekwencji została zatrzymana przez policję. Kilka dni później podczas rozprawy sądowej została uznana winną naruszenia przepisów dotyczących segregacji rasowej. Odmówiła zapłacenia grzywny i kosztów sądowych – łącznie 14 dolarów – i złożyła odwołanie od wyroku. Ona i jej mąż stracili pracę. W dniu jej rozprawy czarnoskórzy mieszkańcy Montgomery rozpoczęli bojkot autobusów miejskich. Bojkot trwał ponad rok, a z czasem protesty przeciwko segregacji rasowej rozprzestrzeniły się po całym kraju. Ostatecznie jej sprawa została rozstrzygnięta dopiero w 1956 roku. Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uznał wtedy przepisy dotyczące segregacji rasowej w autobusach za niezgodne z konstytucją.

Zmarła 24 października 2004 roku w Detroit. Przeszła do historii jako „matka ruchu praw obywatelskich".

 

O kim mowa?

 

learningclub.egis.com.pl

 


 

"I attribute my success to this: I never gave or took any excuse."


Autorka tych słów była angielską pielęgniarką. Nazywano ją "Damą z lampą" (ang. The Lady with the Lamp), bo nawet gdy wszyscy już spali, z lampą w dłoni przechadzała się po salach szpitalnych i doglądała chorych.

Urodziła się w 1820 roku w bogatej rodzinie. Jej ojciec zadbał o to, by znała języki obce, matematykę, historię, posługiwała się łaciną i greką. Rodzina chciała wydać ją bogato za mąż za człowieka o wysokiej pozycji społecznej, ale ona sama zdecydowała inaczej. Miała 24 lata, gdy poinformowała rodzinę, że zamierza zostać pielęgniarką. Temu niezwykłemu wyborowi towarzyszył skandal – w wiktoriańskiej Anglii było nie do pomyślenia, żeby dziewczyna z bogatego domu, wykształcona i obyta, przygotowana do pełnienia funkcji damy, zajmowała się chorymi i nędzarzami. Pielęgniarkami zostawały wtedy kobiety z nizin społecznych...

Ona jednak nie dała za wygraną. Przez lata odrzucała liczne propozycję małżeństwa i przekonywała rodzinę do zaakceptowania jej życiowego wyboru. Praktykę pielęgniarską rozpoczęła w Niemczech, mając 31 lat. Mimo ciężkich warunków nie zniechęciła się do wybranego zawodu. Wróciła do Anglii i rozpoczęła pracę w Zakładzie Opieki dla Chorych Dam w Londynie. W 1853 r. wybuchła wojna krymska, a liczba ofiar po stronie armii brytyjskiej zwiększała się z każdym miesiącem. Główną przyczyną zgonów nie były jednak obrażenia wojenne, ale choroby zakaźne. Zebrała wtedy 38 pielęgniarek-ochotniczek i wyjechała na front do Turcji. Warunki w szpitalach polowych były koszmarne – brud, robactwo, zanieczyszczona ściekami woda i brak środków czystości... "Dama z lampą" zorganizowała od zera system opieki nad rannymi żołnierzami, a jej "anielska banda", bo tak nazwano ją i jej towarzyszki, uratowała wielu brytyjskich żołnierzy. Żelazna dyscyplina, którą wprowadziła m.in. w zakresie higieny, sprawiła, że umieralność pacjentów spadła z 42% do 2%. Jej zdjęcie z lampą zostało opublikowane w wielu angielskich dziennikach i zapewniło jej wielką popularność.

Te osiągnięcia sprawiły, że w Anglii zorganizowano fundusz, dzięki któremu mogła prowadzić opiekę pielęgniarską w londyńskich szpitalach. Pierwszą szkołę pielęgniarstwa założyła w szpitalu św. Tomasza w Londynie. Wkrótce podobne placówki powstały także w innych częściach Wysp Brytyjskich oraz w USA, Kanadzie czy Australii. Zmarła w 1910 roku. W 1912 roku Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża ustanowił Medal jej imienia, będący prestiżowym odznaczeniem przyznawanym zasłużonym pielęgniarkom z całego świata.

 

O kim mowa?

 

 Florence Nightingale monument London

Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych zgodnie z Polityką prywatności. Jeśli nie wyrażasz zgody, prosimy o wyłącznie cookies w przeglądarce. Więcej →

Zmiany w Polityce Prywatności


Zgodnie z wymogami prawnymi nałożonymi przez Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE, w niniejszym Serwisie obowiązuje nowa Polityka prywatności, w której znajdują się wszystkie informacje dotyczące zbierania, przetwarzania i ochrony danych osobowych użytkowników tego Serwisu.

Przypominamy ponadto, że dla prawidłowego działania serwisu używamy informacji zapisanych w plikach cookies. W ustawieniach przeglądarki internetowej można zmienić ustawienia dotyczące plików cookies.

Jeśli nie wyrażasz zgody na wykorzystywanie cookies w niniejszym Serwisie, prosimy o zmianę ustawień w przeglądarce lub opuszczenie Serwisu.

Polityka prywatności